Lacasse

July 5, 2017

Ik zit in de jachthut met de andere jagers. Vandaag hebben we een drukjacht op wildzwijn gedaan. Dit gaat iets anders dan in Nederland of Duitsland. Eerst post je de jagers, maar omdat het een zeer groot terrein is staan ze zeer ver uit elkaar en moet eerst met een hond op het spoor de zwijnen gezocht worden. Vervolgens laat je de rest van de honden los en hoop je dat die de zwijnen voor een geposte jager drijven. Vaak zijn de zwijnen ons te slim af, net als vandaag. Na de jacht komen we samen in de jacht hut voor een aperitief. Allemaal mannen en één vrouw. Zij zit zoals elke week naast haar minnaar, haar man zit aan de andere kant van de tafel met iemand anders te praten. Tja, op het Franse platteland ……

Dan komt Lacasse binnen gestrompeld, een jager van ver boven de 70. Iemand van de oude stempel, niet moeders mooiste, rijd in een 25km/h autootje want hij heeft nooit z’n rijbewijs gehaald. De jaarlijkse contributie betaalt hij, zoals iedereen, per cheque. Maar hij vraagt mij altijd om de cheque in te vullen, als hij een krabbel neer zet wat z’n handtekening moet voorstellen weet je waarom hij me elk jaar weer vraagt.

Lacasse was niet in een beste stemming deze middag. ”Wat is er aan de hand” vroeg de vrouw. Lacasse vertelde dat hij tussen de middag ruzie had gehad met z’n vrouw. Hij was thuisgekomen, wilde snel eten zodat hij weer op tijd kon wezen voor de middag jacht. Maar zijn vrouw, ook niet moeders mooiste, had het eten nog niet klaar. Na commentaar daarop had zijn vrouw gezegd dat hij maar eens moest helpen in de huishouding. Lacasse was kwaad geworden, had z’n vrouw een klap voor d’r hoofd gegeven en was weg gegaan. Na een kwartier was hij terug gekomen en had z’n vrouw gevraagd of ze het gesnapt had. Was gaan eten en was weer richting de jachthut gegaan.

De vrouw in de hut, bekend om haar haar op de tanden, liep tijdens dit verhaal rood aan, toen hij klaar was begon ze haar tirade en schold hem uit voor dingen die ik gelukkig niet verstond. Lacasse verblikte of verbloosde niet en nam nog een slok van z’n Ricard. Als laatste zei de vrouw dat Lacasse maar naar de winkels moest gaan om een mooie bos bloemen voor z’n vrouw te kopen. Iedereen was stil in de cabane, niemand durfde partij kiezen. Uiteindelijk zei Lacasse: “euh, waarom zou ik dat doen, ik lust helemaal geen bloemen?” De hele cabane buldert van het lachen en ook de vrouw liet het er maar bij zitten.

 

Een halve week later kom ik Lacasse weer tegen op de wekelijkse markt: “hé, compain, ca va?” hoor ik achter me. Ik praat even met ze en als ik weer verder wil gaan zie ik een bos bloemen in de mand van de vrouw liggen. Lacasse kijkt me aan, haalt z’n schouders op en loopt verder.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Recente berichten

July 5, 2017

July 5, 2017

May 18, 2017

Please reload

Archief
Please reload

Volg ons
  • Facebook Basic Square

Ton & Mirella Kodden

Domaine Les Gonies

46700 Mauroux

France

© 2023 by SEA B&B.

  • w-facebook

Follow Us: